Асноуны конкурс дакументальнага кіно

Марцін Марачак
Удалячынь
Так далёка… Больш за дзве тысячы кіламетраў паміж Брно і Дзівеева, Усходам і Захадам, бацькам і сынам. Далёка і… блізка. Летнія канікулы былі на сыходзе, калі Віт разам з сынам Грышам скіраваліся ў далёкае падарожжа ў Расію. Як толькі апынуліся ў
Міцзэ Лі
Канфуцыянская мара
Чааянь жыве ў вялізным горадзе з мужам, сынам і свякроўю. У яе сталая праца і камфортнае жыццё, але маладая жанчына адчувае, як у сям’і расце адчужэнне. Чааянь звяртаецца да канфуцыянства, старажытнага вучэння, забытага яе пакаленнем. Кожны дзень
Маша Новікава
Даймохк
«Даймохк» – гісторыя вядомага чачэнскага танцора і харэографа Рамзана Ахмадава, чый дзіцячы ансамбль песні і танца быў узяты пад апеку ўрада рэспублікі. Гэта ўратавала старажытны народны танец ад знікнення. Але цана, якую даводзіцца плаціць, вялі
Горан Дэвіч
На вадзе
Здаецца, рэкі – проста геаграфічныя аб’екты. Але яны яшчэ і красамоўныя сведкі мінулага, захавальнікі гісторыі. Індустрыяльны горад Сісак – месца сутокі рэк Савы, Купы і Одры. Сёння яны падобныя да ціхай гавані, але шматлікія аповеды адсылаюць на
Тамара Кацеўска,  Любамір Стэфанаў
Зямля мёду
Закінутая македонская вёска. Ужо немаладая Хацідзэ прабіраецца па горных схілах да вулляў у скалах. Яна вітае пчол сакрэтным спевам і выдатна абыходзіцца з сотамі без сеткі і пальчатак. Дома яе чакае прыкутая да ложка маці. Зрэдзьчас жанчына выбі
Кавіч Неанг
Мінулай ноччу я бачыў тваю ўсмешку
Знакаміты ў Пнампені Белы дом, культавы будынак, у якім жывуць паўтысячы сямей, хутка знясуць. Рэжысёр Кавіч Неанг назірае, як яго сям’я і суседзі неахвотна збіраюць рэчы, дзеляцца ўспамінамі, шмат што перажываюць зноў і, нарэшце, высяляюцца з ас
Рэка Саба
Эйфарыя быцця
Эве Фахідзі было дваццаць, калі яна вярнулася ў Венгрыю з Асвенціма, вярнулася зусім адна. Яе шматлікая радня, усе сорак дзевяць чалавек, была знішчана; маці, бацька, малодшая сястра – усе загінулі. Праз семдзесят гадоў Рэка Саба, рэжысёр, запраш
Інэке Сміц
Маленькі чалавек, час і трубадур
Сіпа Лабахуа, абхазскі мастак, вандруе па сваёй маленькай і такой незнаёмай радзіме. Ва ўласным тэатры марыянетак ён паказвае монаспектакль. На яго асабістую гісторыю блуканняў і вайны гледачы адгукаюцца ўласнымі ўспамінамі. Розныя людзі – абхазс
Андрэй Куціла
Стрыптыз і вайна
У ваенным гарадку пад Мінскам жывуць дзед і ўнук. Падпалкоўнік авіяцыі ў адстаўцы, дзед узнагароджаны медалямі, жыве актыўна, удзельнічае ў грамадскім жыцці. Свята верыць у ідэалы савецкага мінулага, шчыра распавядае аб гэтым моладзі. Унук кінуў
Ян Сунь,  С. Леа Чыян
Наша машына часу
Калі мастак Малеон усведамляе, што яго бацька захварэў на Альцгеймера, ён вырашае стварыць магічны аўтабіяграфічны спектакль «Татава машына часу». Персанажы – механічныя лялькі ў чалавечы рост. Праца над п’есай дапамагае бацьку і сыну пераадолець
Павел Зямільскі
На сувязі
У фільме распавядаецца аб жыхарах польскай вёсачкі ў Мазурыі, «краіне тысячы азёр». Пачынаючы з 80-х многія маладыя людзі эмігравалі адсюль у Ісландыю, і ніхто не вярнуўся назад. Тыя, хто застаўся (пераважна пажылыя людзі) спадзяюцца на ўз’яднанн
Аляксандр Нанаў
Калектыў
Дваццаць сем чалавек загінула і амаль дзве сотні пацярпела ў выніку пажару ў бухарэсцкім клубе «Colectiv» у 2015 годзе. Пазней у бальніцах пачалі паміраць тыя пацярпелыя, чыё жыццё не знаходзілася пад пагрозай. Адзін з дактароў звязваецца з журна